Ook op Twitter gelden de gewone uitgeefwetten
Door Roel van Dooren woensdag, 08 juni 2011
Tijd voor een coming out: ja, ook ik ben (sinds kort) actief op Twitter. Maar ik ben een kritisch mens, dus ook bij dit door velen bejubelde medium heb ik zo mijn bedenkingen. Het leek me daarom goed om elk misverstand over mijn bedoelingen vóór te zijn en een mission statement te formuleren.
Een tikkeltje provocerend, inderdaad. Maar als je erover nadenkt eigenlijk een enorme dooddoener. Want wie neemt zich nou voor om de wereld wél te bestoken met nonsens?
Volger is de baas
Toch kreeg ik meteen reactie van een kritische collega, die opmerkte dat het niet aan mij is om te bepalen wat onzin is, maar aan mijn eventuele volgers. Want: ´De volger is op Twitter de baas, niet de twitteraar.´
Dat zette me aan het denken. Ja, de volger is uiteraard de baas (en de ´Unfollow´-knop altijd binnen handbereik). Maar betekent dit ook dat mijn voornemen niet klopt? Juist niet, zou ik denken.
IJzeren uitgeefwet
Twitter mag revolutionair zijn op het gebied van snelheid en mogelijkheden om je persoonlijke informatiestroom te creëren, verder gelden er de gewone uitgeefwetten. Mensen lezen je als jouw woorden hen boeien, amuseren of verder brengen. Doen die woorden dat niet, dan stoppen ze vroeg of laat met lezen. Een abonnee zegt vervolgens zijn abonnement op, een volger op Twitter klikt op ´Unfollow´. Toegegeven, het eerste heeft vaak wat meer voeten in de aarde dan het tweede. Maar de achterliggende ijzeren uitgeefwet is dezelfde: de abonnee was altijd al net zo de baas als de volger nu is.
Allemaal uitgever
Media zoals Twitter hebben ons allemaal tot uitgevers gemaakt. Welnu, een uitgever die succes nastreeft, denkt goed na over wat hij uitgeeft. Wat spreekt de doelgroep aan? Wat heeft meerwaarde, omdat het de lezer boeit, amuseert of verder brengt? Wat verleidt niet-abonnees om een los exemplaar van een uitgave te kopen?
Redactieformules, huisstijlen, ijkpersonen en mission statements zijn beproefde hulpmiddelen om op deze punten beloften te doen én scherp te blijven. En bij een aanbod van tientallen miljoenen twitteraars (lees: uitgevers) is het belang ervan niet kleiner, maar juist groter geworden. Wie in het wilde weg zendt, zal bij een dergelijke concurrentie nooit ver komen. Een helder, consequent doorgevoerd merk is meer dan ooit een cruciale voorwaarde voor succes op de lange termijn. Dat gold altijd al voor uitgevers. Maar het geldt net zo goed voor de twitteraar.
Mijn conclusie: toch zo gek nog niet, zo´n mission statement.
Deze blogpost werd geschreven d
oor Roel van Dooren. Hij is met zijn team gespecialiseerd in conceptontwikkeling en dagelijkse uitvoering op het gebied van informatieve redactionele producties: portals, handboeken, vakbladen, rapporten, themadossiers. Heeft een voorliefde voor diepgang en materiekennis, wordt gelukkig van stevig graaf- en spitwerk. Werkt veelvuldig en succesvol - maar zeker niet exclusief - samen met uitgevers.
Reacties
Twitter je daar (al dan niet aangekondigd) geregeld over , dan zul je volgers krijgen die het géén onzin vinden (en anderen afschrikken die er anders over denken).
Maar dat vind ik allemaal juist een reden om er NIET lukraak op los te zenden en wél een mission statement te formuleren. Een sterk merk krijgt precies de volgers die het wil hebben. En heeft daar voordeel van, omdat het op die manier effectiever communiceert.
Om over na te denken: wie van de mensen met wie ik via Twitter graag een foto van mijn kind deel ziet die foto ook werkelijk, als ik verder alleen zakelijke informatie twitter? En ben ik dan effectief bezig of niet?
Maar diezelfde mensen bieden me af en toe ook een inkijkje in hun privéleven. Door een foto van hun kind te posten of door mij deelgenoot te maken van hun frustraties tijdens een voetbalwedstrij d van hun favoriete club.
Is dat dan onzin? Ik vind van niet. Ik leer daardoor ook een andere kant van die mensen kennen. Staat mij die aan, dan blijf ik hen volgen. Staat mij die kant niet aan, dan niet.
Wat in jouw ogen waarschijnlijk onzin is, kan volgens mij dus ook zin hebben. Andersom geldt hetzelfde: wat jij zinnig vindt, kan ik weer onzin vinden. Een mission statement is dus niet nodig: twitter lekker wat je wil. Dan bepaal ik vervolgens of ik jou volg of niet.