Gezocht: koosnaampjes voor de euro
Door Olaf van Tilburg maandag, 03 januari 2011
Begin 2011 zitten we al negen jaar opgescheept met naamloze munten. Vroeger (ja, opa vertelt) ging je nog voor een meier stappen met je vrijer en reisde je voor een rug naar Riga. We hadden duppies, heitjes, pegels, daalders, joetjes, geeltjes, ruggen. Geld met koosnaampjes. Geld om van te houden.
Van de euro houden we duidelijk niet. Geen liefdevolle troetelnamen. Zelfs geen bijnamen. Alleen maar dat halfzachte ´euro´. Ondermeer verkrijgbaar in de smaken ´1 eurocent´, ´20 eurocent´ en - mijn persoonlijke favoriet - 500 euro. Er zijn nog steeds mensen die omrekenen naar de oude, vertrouwde, intens beminde gulden, zo sterk is de hang naar een munt waar je warm van wordt.
Liefde begint met taal
Maar ja, we moeten het doen met de euro. Die laten de EU-staten nooit vallen. Zaak dus om een charmeoffensief te starten voor deze pseudopaneuropese pecunia. En dat begint, zoals zoveel in het leven, met taal. Met liefdevolle, welklinkende namen die al die euromuntstukken en -biljetten laden met warmte. Woorden die de € verder brengen, recht in ons hart.
Ik zie zo op het eerste gezicht twee denkrichtingen. Allereerst de ´theesmaken-aanpak´, waar ik al eerder over blogde. We leven in een wereld waarin het draait om emotie. Om beleving. En daarbij horen namen die ons bijvoorbeeld op het ritme van de rumba meevoeren naar een bruinbakkend Braziliaans beachresort waar we gemoedelijk van een kopje Calmamente Whitea nippen. In deze denkrichting zeggen we tegen een muntstuk van vijftig eurocent - doorgaans essentieel voor een bezoek aan de AH - voortaan Winkelwagen Weemoed. Krijg ik het zelf wel warm van. Een briefje van vijftig euro, oranje van kleur, dopen we om tot SenseOfSinas. Prettig internationaal ook. Ik zie me er zo mijn patatas bravas en mijn manchego plata mee afrekenen in een Madrileense tapasbar. Krijg ik, aqu√≠ tiene, een BlueBridgeBeauty en wat onvervalst Spaanse SilverRimCarlitos als wisselgeld terug.
Mooie namen, waarvan ik, als een fervent bedrijver van de letterliefde, oprecht kan genieten. Maar bekt het ook lekker? Ik twijfel. Dus: tijd voor denkrichting twee. Waarbij we ons laten inspireren door het Bargoens: een kekkie voor een lekker bekkie, een roedel voor je inboedel. En laten we vooral ook namen geven aan bedragen. Bestel je aan de bar voor het zachte prijsje van een Dikke Lul drie bier. Ik krijg daar dus echt dorst van.
Voelt u het ook? Die warmte? Die ontluikende liefde? Jawel, de euro komt tot leven! Omarm die munt en denk mee! Benoem, bemin, geef uit en bewonder!
