Wel of geen voetbal op het werk?

Toeters, vlaggen en pruiken liggen in menig bedrijfskantine te wachten op het grote moment: 14 juni 2010. NED-DEN. Na Joran van der Sloot is oranje het meest besproken thema. Maar wat betekent het gezamenlijk kijken voor het personeelsbeleid?

Stel je bent lekker aan het werk totdat je een agenda-item in outlook ziet opdoemen:
Datum: 14 juni
Tijdstip: 13.30 - 16.00 uur
Gericht aan: Allen
Onderwerp: NEDERLAND-DENEMARKEN
Locatie: serre (met kratje)
Aanvullende informatie: je mag voetbal kijken of werken (dus geen andere dingen doen).

Stel je bent een doorsnee werknemer en de serre betreft jouw werkplek. Je baas is een voetballiefhebber in het kwadraat (die snapt wat belangrijk is). Wat doe je dan? Er zijn meerdere mogelijkheden: je zet je oranjepetje op en maakt een rondedansje, je gaat stampvoetend verhaal halen bij je baas of je accepteert gelaten die ene wedstrijd in jouw kamer (Nederland ligt er toch meteen uit). Hoe dan ook, dit hypothetische voorbeeld roept de nodige (HR)-vragen op. Een paar vragen die chefs, personeelsmanagers en directeuren zeker gaan tegenkomen. Natuurlijk stuur ik jou als personeelchef of directeur niet uitsluitend met problemen het veld op. De oplossing is vaak een inkopper.

Vraag 1: Wie op 14 juni vangt het werk op?
Zo dringt de vraag zich op wie het werk opvangt. Er komt maandagmiddag 14 juni om 12.00 uur een spoedklus binnen. Deadline: 17.00 uur op dezelfde dag. Zijn de medewerkers die niet kijken dan automatisch het bokkie? En als iedereen kijkt: wie pakt de klus dan op? Het is heel simpel: je volgt gewoon de regels van het voetbal. Kop of munt. Zie je Beatrix, dan heb je geluk.

Vraag 2: Wat doe je met mensen die niet van voetbal houden?
Een ander interessant vraagstuk is een alternatieve invulling van deze tweeënhalf uur. Is dat toegestaan? Dat wil zeggen: mogen de medewerkers die niks met voetbal hebben een stukje gaan fietsen in het desolate stadscentrum? Of een oranje koikarper gaan uitzoeken? Als je geen tweedeling wilt in het bedrijf, geef je jouw medewerkers gewoon de vrijheid. Meekijken is goed voor het groepsgevoel en wordt zeer gewaardeerd. Maar als werkgever begrijp je natuurlijk volkomen dat niet iedereen warm loopt voor een potje voetbal.

Vraag 3: Wat doe je de volgende wedstrijd?
En dan de moeilijkste. Nederland wordt groepswinnaar. Volgende wedstrijd: 28 juni, 16.00 uur. Nu kun je niet meer terug. Je hebt een precedent geschapen: medewerkers gaan ervan uit dat de baas voorop gaat. Met toeter en sambabal in polonaise richting de breedbeeld-tv van de zaak. Wat ga je doen? Er zijn meerdere antwoorden op deze vraag. Welke je kiest, hangt een beetje af van de economische situatie. Staat het bedrijf er goed voor? Dan kan deze investering er wel af. Gaat het minder goed: dan moeten medewerkers inclusief pruik vrij nemen en hun oranje biezen pakken.

N.B.
Kijken in plaats van werken kost ´Nederland´ gemiddeld ‚Ǩ32,87 euro per werknemer per uur. Het bekijken van het WK kost het bedrijfsleven zo´n 75 tot 150 miljoen euro. Olé, olé, olé, olé.

Reacties 

 
0 #5 2010-06-09 10:00
Deze blog doet in elk geval waar ie voor bedoeld is: prikkelen. Kennelijk roepen de laatste paar regels wat weerstand op. Je kunt het op 2 manieren opvatten: corporate bonding mag wat kosten (en daar gebruiken we graag het wk voor). Of: belachelijk als je zoveel geld voor voetbal over hebt. Henk is ervan uitgegaan dat ik sowieso dat laatste bedoel en interpreteert het stuk daarom negatief. Dat mag. Maar het hoeft niet.
Citeer
 
 
0 #4 2010-06-08 14:40
Het feit dat een werkgever een nationaal event als dit (gemiddeld 8 miljoen kijkers!) aangrijpt, lijkt mij verstandig: goed voor het groepsgevoel en het werkplezier. Wellicht is het voor werkgevers als deze wel raadzaam om medewerkers die 'niks met voetbal hebben' duidelijk te maken wat het doel is van het samen voetbal kijken. Met een groot woord: corporate bonding. Als dat duidelijk is, zullen de meeste medewerkers alsnog aanschuiven, schat ik zo in. Verstokte voetbalhaters kun je als werkgever natuurlijk wel meer alternatieven aanreiken dan louter doorwerken. Bijv. een inhoudelijke sessie, een intervisie of - liever nog - een activiteit die uit de medewerkers zelf komt en die het groepsgevoel versterkt. Mochten we verder komen met Oranje en nog een keer om 16.00 uur moeten spelen: met het mogelijk maken van tropenroosters en het faciliteren van flexibele werktijden kun je voorkomen dat werkuren verloren gaan. Veel kijkplezier!
Citeer
 
 
0 #3 2010-06-08 13:37
Ik ga graag een keer met je kijken, Margot! Met ballen. Ik hoop dat ik als eenpitter dan niet wordt weggeroepen, want werk gaat natuurlijk wel voor het meisje. En ik heb helaas geen voetbalhatende werknemers die het wel even voor mij opknappen.
Maar zonder gekheid: het spijt me oprecht dat ik de teneur van het betoog mis. Bij mij ontstond onmiddelijk het beeld van een Jozef Geelmans (zie Pietje Bell) die vlak voor de aftrap een vuvuzela grijpt en roept: "Weten jullie wel wat je hier met z'n allen zit te kosten!?" Een betuttelende vinger die wijst op verantwoordelij kheden en kosten. Mij lijkt dat elke werkgever/nemer er tijdens zo'n volksfeestje wel uitkomt. Daar hoef je geen slimme eenpitter voor te zijn.
Citeer
 
 
0 #2 2010-06-08 11:06
Beste Henk,
Gelukkig kun jij als eenpitter gewoon lekker gaan kijken. Dat ga ik overigens ook doen (als medewerker van een bedrijf dat het slim aanpakt op 14 juni). Met mijn voetbalminnende collega's. Daar verheug ik me op. Tegelijkertijd hoop ik dat de mensen die niet van voetbal houden, lekker wat anders kunnen gaan doen. Zodat iedereen blij en tevreden is. Zelf heb ik nooit last van 'zure' mensen die op feestjes mijn gehaktballetje bederven. Jammer dat jij die wel treft. Idee: samen een keer een gehaktballetje eten tijdens een voetbalwedstrij d?
Citeer
 
 
0 #1 2010-06-08 09:01
Zulke mensen tref ik ook wel eens op feestjes: je wil net een gehaktballetje in je mond steken en ze gaan je uitleggen onder welke erbarmelijke omstandigheden de varkens het tegenwoordig tot vlees moeten brengen. En of ik me daarvan wel bewust ben. Ik heb dan altijd de neiging om zoveel mogelijk balletjes tegelijk in mijn mond te prakken. Met als gevolg dat je dan allebei een vieze smaak in je mond hebt.
Citeer
 

Plaats reactie


Beveiligingscode
Een andere code graag.