Confrontatie met een boomstronk

Door Margot Schmitz donderdag, 21 april 2011

Het begon zo mooi. Op 16 februari schreef ik de R&Z-Renners in voor de Marikenloop. Een compleet team, met collega´s van wie ik in geen honderd jaar verwachtte dat ze de bank zouden verlaten voor het bos. De pingpongtafel voor het Goffertpark of de BOMvolle sporthal voor park Brakkenstein. Het was geen droom, maar echt. Althans voor één dag: op 17 februari ging ik door mijn rechterenkel. ´Daar is wel het een en ander gescheurd!´

Tegen beter weten in ging ik op die bewuste dag zo rond half zes nog even het bos in. Dat is vragen om problemen: ik zie bovengemiddeld weinig in het donker. Daarbij laat ik de visuele hulpmiddelen  structureel thuis. Tien meter voor ´het einde´ van het bos ontmoette ik een fataal stukje natuur. Ik voelde de bui al hangen toen ik iets hoorde kraken, nadat mijn voet een boomstronk tegenkwam. Mooi hoor, bos. Alleen jammer dat er bomen in staan.

Pootje
Strompelend naar huis. Binnen een paar minuten ontsierde een vet ei mijn enkel. 1. Pijn. 2. Boosheid. 3. Verdriet. 4. Teleurstelling. En dat binnen een uur. Geluk bij een ongeluk: ik ben ervaringsdeskundige. Nu was het wel zo´n twintig jaar geleden dat ik voor het laatst iets afscheurde. Maar ik wist nog precies hoe het voelde en wat het betekende. Meteen met het pootje twee dagen de lucht in. Braaf gedaan. En op dag 3 liep ik alweer rond.

Jaloersmakend
Dinsdag 22 februari naar de sportarts in het Sanadome. Geweldig snelle service, dat moet echt gezegd. ´Daar is wel het een en ander gescheurd!´, was zijn vrij nuchtere conclusie. Maar hij beurde me ook op. Het zag ernaar uit dat ik vrij snel weer mocht gaan hardlopen. Maar ik moest vooral een brace kopen en veel oefeningen doen. Dat laatste is peanuts. Zeker als je sportzorg.nl raadpleegt waar je kunt kijken naar jaloersmakende soepele mensen die bijvoorbeeld kniebuigingen voordoen. Fijne site, ook.

Driedimensionaal inzicht
De brace is een ander verhaal. Omdoen vereist bij het eerste (tweede en derde) gebruik een dieper driedimensionaal inzicht. Vooral omdat het klittenband op de route naar je enkel halverwege ergens anders blijft kleven. Ik heb het nu over de Bioskin Trilok. Dat komt omdat deze brace drie bewegingen tegelijkertijd controleert: inversie, plantair flexie/inversie en eversie. Geen idee wat het precies betekent, maar de ervaring leert dat je enkel volledig gefixeerd is.

Alleen die brace!
Mijn aanvaring met de boomstronk is nu zeven weken geleden. En ik loop weer. Twee keer per week, nu zo´n twintig minuten. Door het bos, met brace. Misschien dat ik het nog red, de Marikenloop. Ik zie het wel. Over mijn enkel maak ik me geen zorgen. Alleen die brace!jeetjemina!wat doet dat ding zeer. Iemand nog tips?